Ta witryna korzysta z plików cookie. Możesz określić warunki dostępu w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Wczytywanie...
  • PROMOCJA! Darmowa dostawa już od 300 zł
    szczegóły
    Kupujesz na firmę? Skontaktuj się z nami
    szczegóły
Kategorie

Jak rozpoznać dysleksję u dziecka

Magdalena Szotko
Utworzono: 2014.01.21
Doceń i poleć nas
0
0

 

Jak rozpoznać dysleksję u dziecka

 

 

 Dysleksja rozwojowa nie jest chorobą, lecz zaburzeniem, objawiającym się trudnościami w nauce czytania i poprawnej pisowni, z którym dana osoba musi zmagać się przez całe życie. Istnieje kilka odmian tego zaburzenia: dysortografia - trudność w opanowaniu pisowni, dysgrafia – nieczytelne pismo, dyskalkulia - trudność w rozwiązywaniu działań arytmetycznych oraz SLI (z ang. Specific Langauge Impairment) - zaburzenie rozwoju mowy we wczesnym dzieciństwie u dzieci prawidłowo rozwijających się umysłowo. Objawy dysleksji rozwojowej zmieniają się na poszczególnych etapach rozwoju i edukacji.

 

 

Dzieci „z ryzykiem dysleksji” nie raczkują albo bardzo mało raczkuje i mają zaburzenia rozwoju mowy. Roczne dziecko powinno już mówić kilka słów, półtoraroczne – zestawiać słowa, dwuletnie – budować proste zdania, a trzyletnie – zdania złożone. Gdy zauważamy opóźnienia, należy skontaktować się z logopedą, by zaproponował zabawy kształcące i pobudzające rozwój mowy. Zaburzenie rozwoju psychomotorycznego obawia się również niechęcią dziecka do układanek i rysowania oraz ogólnymi trudnościami z samoobsługą. Należy wówczas usprawniać dziecko ruchowo i zachęcać do rysowania. Warto też stymulować jego rozwój w codziennych sytuacjach, np. wybierając mu bluzeczki na guziki, które samo będzie musiało zapiąć. Ponadto, na dysleksję mogą wskazywać również problemy z wyróżnianiem rymów, uczeniem się wierszyków, czy zapamiętywaniem serii nazw, np. dni tygodnia, miesięcy, itp.

 

 

U dziecka uczącego się czytać można zauważyć trudność z dzieleniem na głoski, błędy, mylenie liter, wolne tempo czytania oraz nierozumienie przeczytanego tekstu. Wykazuje ono również trudności w pisaniu ze słuchu, ze wzoru i z pamięci, a także popełnia wile błędów, a jego pismo jest nieczytelne.

 

 

Należy mieć na uwadze, że nie każde dziecko, które ma wyżej wymienione problemy musi mieć dysleksję. Jednak nie można zaniedbywać problemu, gdyż będzie on rósł wraz z dzieckiem. W związku z tym, gdy rozwój dziecka nas niepokoi, najlepiej udać się do poradni psychologiczno-pedagogicznej. W razie stwierdzenia nieprawidłowości, dziecko będzie mogło korzystać z usług specjalistów pracujących w poradni w ramach zajęć korekcyjno-kompensacyjnych.

 

 

Terapia pedagogiczna powinna zacząć się już w zerówce albo w pierwszej klasie i trwać 3–4 lata, by przynieść rezultaty. Jej efekt zależy również od stopnia zaburzeń, od tego, w ilu sferach występują deficyty oraz od inteligencji dziecka. Należy mieć na uwadze, że terapia u specjalisty raz w tygodniu to za mało, dlatego też niezwykle ważna jest praca dziecka w domu, najlepiej wspólnie z rodzicem.